Szczodrość form: Alfons Łosowski

Są artyści, których obecność wrasta w tkankę miasta tak mocno, że z czasem przestaje być zauważalna. Do takich postaci należy Alfons Łosowski. W powojennym Gdańsku, odbudowywanym niemal od podstaw, współtworzył jego wizualny język: cierpliwie odtwarzał detale, które dziś wydają się „od zawsze” należeć do miejskiego krajobrazu.

Nie był jednak wyłącznie rekonstruktorem. Równolegle realizował własną drogę twórczą, wykonując oryginalne rzeźby z granitu i drewna, do dziś zdobiące m.in. skwery, place i parki Gdańska. 

Wystawa „Szczodrość form: Alfons Łosowski” przypomina postać artysty, który istotnie wpłynął na obraz miasta, a jednocześnie pozostaje mało znany szerszej publiczności. Prezentowane rzeźby, fotografie i narzędzia pracy pozwalają spojrzeć na jego dorobek zarówno przez pryzmat odbudowy Gdańska, jak i autorskiej działalności.

Kameralna ekspozycja jest zaproszeniem do odkrycia dziedzictwa Łosowskiego oraz początkiem szerszej rozmowy o jego miejscu w historii miasta i polskiej rzeźby powojennej. Właśnie w tym ujawnia się szczególna rola muzeum uczelnianego: jako przestrzeni badań, interpretacji i inicjowania tematów ważnych nie tylko dla środowiska akademickiego, ale także dla lokalnej społeczności. 

Prezentowane prace pochodzą z kolekcji syna artysty, Sławomira Łosowskiego. Szczodrość, zawarta w tytule, ma wiele znaczeń: odnosi się do bohatera wystawy jako wszechstronnego artysty ze zróżnicowanym dorobkiem, ale też do jego obecności w przestrzeni miasta oraz relacji, które budował jako twórca, mistrz i człowiek.